Tras un pequeno percorrido polo monte, xiramos á dereita a través dunha ferida da montaña, que descendendo condúcenos de novo a un camiño que pouco a pouco vaise facendo máis marcado e amplo, e que se adentra nun souto de fábula, que xa non deixaremos caseque ata o remate da variante.

O camiño é moi cómodo baixo ás arbores, e tras salvar algún que outro toro abatido, deberemos facer un xiro de noventa grados á dereita para atravesar con xeito un pequeño afluente do Eo.

A partir de aquí, o sendeiro irá descendendo a modo ata facernos camiñar a rentes do río, onde en épocas de chuvia o nivel das augas pode obligarnos a mollar as botas. Inmediatamente chegamos a unha vella ponte de madeira, pola que atravesaremos á outra zona da fraga, onde non é difícil ollar as fozadas do xabarín.

Aquí o sendeiro sae dos castiñeiros subindo nunha forte, aínda que curta, pendente que nos levará ata un cruce sinalizado coa ruta principal, onde xirando á esquerda levaranos cara á Cortevella, ou cara a Piñeira se seguimos de fronte.

Como o seu nome indica, os domingos de caza non son os días máis axeitados para desfrutar e relaxarse neste anaco da Ruta da Marronda, ó igual que ocorre neutros treitos do sendeiro.

subir